10-10-2010 Marathon Eindhoven

Na mijn avontuur vorig jaar, uitgestapt bij 37,5km, dit jaar als toeschouwer naar Eindhoven. Even, heel even stond 10-10-2010 ook bij mij omcirkeld in de agenda. Sterker nog 14 weken geleden begon ik vol goede moed aan mijn voorbereiding. En nu ging ik op de fiets, met Nova voorop, lekker genietend van het goede weer en absoluut zonder wedstrijdspanning richting Eindhoven. Wat is er toch gebeurd in de laatste veertien weken? Ik ben meer gaan genieten van lopen en gaan lopen om het lopen in plaats van lopen om die marathon eindelijk eens af te tikken en voor andere te bewijzen dat ik dat ook kan. Want in de ogen van veel mensen ben je geen loper als je geen marathon hebt gelopen. Vroeger liep ik dan wel hele snelle 800 metertjes op de baan en tegenwoordig loop ik veel trails met afstanden tussen de 30 en 72km, maar ik mag me in de ogen van veel mensen nog steeds geen loper noemen.

Maar ik had in de laatste maanden het antwoord gevonden op de aanhoudende vraag over die marathon, ten minste dat dacht ik tot vanmiddag ergens rond de klok van 14.00uur. Ik dacht namelijk: ik heb schijt aan alles en iedereen en die marathon die kan me gestolen worden, ik loop volgende maand alweer een wedstrijd over 50km en dan klok ik mijn marathon tijd onderweg wel. En als ze me geen loper vinden ook goed, ik kan genieten van mijn lopen en dat kan zeker niet iedereen zeggen. Maar daar langs de kant van het parcours kwam er toch één of ander virus in mijn lichaam terecht. Snel op de fiets naar huis en trainen, met als gevolg dat ik zondagmiddag nog voordat de laatste marathonloper finishte in Eindhoven, een geweldige training afwerkte door het Leenderbos. Nu uitzieken van dat virus of………

(to be continued)