Sommige zaken wennen snel…

Het is zaterdagavond 23.30 uur: piep piep, een sms. Wout met de mededeling: ‘Morgenvroeg 8.00 uur start mijn training (120 minuten) vanaf parkeerplaats Leenderbos, ga je mee?’ WTF 8.00 uur, zo vroeg, zo vroeg heb ik nog nooit getraind. Vroeger vloekte ik op Sander Schutgens, mijn trainingsmaatje in de jaren negentig, als hij een training plande voor 9.30 uur. Hij was het ritme van het boerenleven gewend, en stond ook op trainingsstage altijd al vroeg op en kon niet wachten om te gaan lopen. We hadden al moeten middelen, want liever trainde ik nog later, maar 9.30 uur was te doen. Maar nu een lichtjaar na deze mooie periode kwam Wout met het voorstel om ’s ochtends om 8.00 uur te gaan trainen……

Heel voorzichtig vertel ik Kai het voorstel van Wout en als ze ziet dat ik twijfel, loopt ze regelrecht naar de badkamer en komt terug met de thermometer; ga snel even meten of je geen koorts hebt, je bent ziek, ben je aan het hallucineren, of hoor ik het niet goed en gaan jullie morgenavond om 20.00 uur lopen??? Nee, hij bedoelt echt morgenvroeg om 8.00 uur en ik denk dat ik maar mee ga, dan ben ik ruim op tijd terug om mee te gaan naar Dortmund, waar Ingee en Peter een 800 meter indoor gaan lopen. Kai twijfelt nog steeds of ze het goed gehoord heeft maar zet de wekker dan toch maar op 7.25 uur.

Het is nog donker als ik op sta en me een weg baan naar de parkeerplaats aan het begin van het Leenderbos. Ongeveer tegelijkertijd komen wij aanrijden en direct beginnen we te lopen. Wout heeft zelfs voorwerk gedaan en een heuse route uitgezet via een knooppuntenkaart. Op de automatische piloot volg ik zijn spoor door het bos en na 10 minuten, ga ik hard onderuit, de sneeuw is dan wel eindelijk weg maar het is nog steeds glad in het bos. Zie je wel, denk ik, ’s ochtends moet je slapen en niet lopen, zie je wel. Dit is me jaren niet gebeurd, nooit zou ik de bocht op deze manier genomen hebben en nu…..Direct ben ik wakker, de adrenaline helpt enorm, nat en koud vervolgen we onze route. Door het lopen keert de warmte in mijn lichaam snel terug en begin ik zowaar te genieten van de training.

Een week later, het is zaterdagavond 23.30 uur een sms, en ja hoor het is Wout; ‘Morgen weer om 8.00 uur? Vertrek Geldrop voor 150 minuten! Ga je mee?’ En ja, ik ga weer mee. Het moet niet gekker worden?! Maar ja, met weer een doel voor ogen traint het toch wel gemakkelijker. En met iemand die je over die hele hoge drempel heen trekt, bedankt Wout, dan moet ik nu toch toegeven dat het wel genieten is om door een nog leeg bos over de mooie paadjes te lopen.

Volgende week kun je uitslapen verzekerd Wout me voordat ik terugrijd naar Valkenswaard. Volgende week kan ik niet dus ik beloof je om niet te sms’en zaterdagavond om 23.30 uur. In de loop van de week vraagt Ingee of ik samen met haar wil trainen op zondag, maar dan wel vroeg want ze moet ’s middags nog weg, goed: 8.00 uur? Want ik ben het gewend!!!