La Porte des Ardennes – 33km – 19-9-2010 

Soms zijn er van die dagen, dan wil je niets fout doen, want je wil immers gaan genieten van een lekker stukje hardlopen. Dus wat doe je dan; je pakt je tas al de avond van te voren in, je zet de wekker op tijd en gaat vroeg slapen. En daar ging het dus mis; de tas stond klaar, zelfs de telefoon al in de rugzak, want ik moet toch bereikbaar zijn voor Kai onderweg, de wekker gezet, so far so good, maar niet om 7.25am maar om 7.25pm. Om 8.00uur schiet ik wakker, de termen die toen gebruikt werden zal ik maar niet vermelden, en snel zoeken naar mijn telefoon. Oh ja die zat al in mijn rugzak beneden, 4 gemiste oproepen van Chris, die had zijn pogingen gestaakt mij wakker te krijgen en was aangereden richting Ardennen. Gelukkig deed hij het rustig aan, eerst tanken, bakje koffie en toen kwam mijn telefoontje: Chris ik ben wakker… Na een kwartier zat ook ik in de auto richting Ardennen en ruim op tijd arriveerde we in Seraing, voor diegene die daar nog nooit zijn geweest; dit beloofd niet veel goeds voor een mooie trail, want het is een oud, vies arbeidersdorp/stad aan de rand van Luik, met veel verouderde fabrieken.

Daar stonden we dan aan de rand van Seraing op een atletiekbaan aan de start, met daarbij ook weer een groot aantal bekende trailers, voor een trail over 33km. Direct na de start kwamen we al op vrij technische singletrails en we kwamen dan ook niet lekker in een ritme, vaak dacht je diep het bos in te lopen maar steeds kwam je terug bij de rand van het dorp, na ongeveer 10km kwam je zelfs tot op 200meter van de finish (overigens zonder dat op dat moment te weten). De trail bleek toch verrassend mooi gezien mijn eerdere omschrijving van het dorp/stad Seraing. En dat je je in de natuur bevond werd me na km14 even heel duidelijk. Hiervoor moet ik eigenlijk eerst omschrijven hoe de site van de organisatie er uitziet. Groene achtergrond met bovenin een hardlopend wild zwijn. Met dat zwijn stond ik oog in oog, en wat was die groot… Een beetje angstig maak ik snel een foto en vervolg mijn weg. Na 17km verdwijnen langzaam de smalle technische paden en wordt het meer en meer kilometers vreten. Pas in de laatste 5km komt het technische werk weer terug, en die kilometers zijn dan ook weer waanzinnig mooi. 3.30uur na het startschot zit ik aan een broodje worst, beschikbaar gesteld door de organisatie, en een lekker Belgisch biertje. Gelukkig ben ik vanochtend net op tijd wakker geworden om van dit avontuur te mogen genieten.

En dan is de dag nog niet voorbij want ’s avonds ga ik met Michel van der Wall jeugdherinneringen ophalen in home-town Waalre. Daar treedt namelijk Dog Eat Dog op, op het Kempenerpop festival. Het moet ongeveer 16 jaar geleden zijn dat ik ze op Pinkpop zag en nu in home-town Waalre, hoe groot kan het contrast zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken, vooral bij de oudere nummers werden de beentjes nog even losgesprongen en nu op naar Trail des Hautes Fagnes volgende week.

Meer foto's van deze trail staan op www.trail-running.nl